adlex.web

+48572539218 +48698087507

lesny raj

©2019 by ADLEX-TURYSTYKA. Wszelkie prawa zastrzeżone

Zamek w Sulechowie

Osada w miejscu obecnego Sulechowa powstała już w połowieXIII wieku przy szlaku handlowym z Poznania na Łużyce. Zamek powstał na miejscu wcześniejszych umocnień prawdopodobnie w początkach XIV wieku z inicjatywy Henryka III Głogowskiego. Wywodzący się z Piastów śląskich książę był ostatnim z tej linii, który starał się o koronę polską, jednak zmarł w 1309 roku nie doczekawszy się spełnienia swoich ambicji, a królem został Władysław Łokietek. Jednak Henryk III pozostawił po sobie znacznie wzmocnione miasta, z których jednym był właśnie Sulechów i sulechowski zamek.

Z XIV wieku pochodzi wieża zamkowa oraz piwnice pod zachodnim skrzydłem. W XVI wieku miała miejsce rozbudowa założenia, powstał wtedy między innymi obecnie istniejący budynek dobudowany do wieży. Niedługo potem 

Zamek w Sulechowie na widokówce z początków XX wieku

 znalazł się w rękach margrabiów brandenburskich, którzy w XVIII wieku przeprowadzili kolejną rozbudowę. Obecny wygląd zabudowań zamkowych pochodzi właśnie z tego okresu. W XIX wieku rozebrano skrzydła wschodnie i północne, a w postawionych potem na ich miejscu nowych budynkach umieszczono w latach 1978-1982 instytucje kulturalne

Sulechów Zamek.jpg
Sulechow.jpg
sulechow.jpg
Sulechów.jpg
web
Sulechow.jpg
Brama Krosnienska.jpg
Kosciol_Sulechow.jpg

Zamek Joannitów w Łagowie

amek joannitów w Łagowie – znajduje się we wsi Łagów, w województwie lubuskim, na przesmyku między jeziorami: Łagowskim i Ciecz.
Został wzniesiony w XIV stuleciu w stylu gotyckim przez joannitów następnie był rozbudowywany w XVI-XVIII stuleciu. Do 1810 roku był siedzibą ich komandorii. W XIX stuleciu należał do prywatnego właściciela. W latach 1964-1970 budowla została wyremontowana.
2018_Zamek w Łagowie.jpg
Lagowie.jpg
Zamek joannitów w Łagowie.jpg

Wieża rycerska w Witkowie

Wieża rycerska w Witkowie – rycerska siedziba mieszkalno-obronna (centralny element założenia zamkowego) zlokalizowana w Witkowie (gmina Szprotawawojewództwo lubuskie). Jest prawdopodobnie najlepiej zachowaną w województwie średniowieczną rezydencją rycerską.

Obiekt powstał najprawdopodobniej przy końcu XIV wieku i zbudowano go na planie zbliżonym do kwadratu, a także otoczono kamiennym murem obronnym oraz fosą zasilaną przez potok Młynkówka. Wewnątrz murów znajdowały się dawniej również zabudowania gospodarcze. Do dzisiaj zachowane są: najpewniej również średniowieczna oficyna, resztki murów, część wałów i relikty basztpółkolistych (bastei). Sama wieża jest murowana, wzniesiona z kamienia polnego oraz cegły, z dachem czterospadowym z gontowympokryciem (kilkakrotnie przebudowywana). Do wieży, od południa, prowadził zwodzony most nad fosą poprzez budynek bramny. Od strony bramy znajdują się na pierwszym piętrze wieży ceramiczne dzbany wzmacniające najpewniej słyszalność tego, co działo się od strony wjazdu. Wnętrza są zdobione resztkami barwnej polichromii gotyckiej - postacie ludzi, ptaków oraz scena Ukrzyżowania.

Z początkiem XXI wieku obiekt przeszedł w ręce prywatne.

Witkow-zamek.jpg
Witkow-kosciol.jpg
Witkow-zamek.jpg

Zamek Królewski

w Międzyrzeczu

Zamek w Międzyrzeczu – otoczona fosą średniowieczna twierdza obronna wzniesiona ok. 1350 w Międzyrzeczu przez Kazimierza Wielkiego w miejscu grodu warownego z drugiej połowy IX wieku, zlokalizowana na pagórze o wysokości 55 m n.p.m., w widłach dwóch rzek – Obry i Paklicy.
web
web
web

Zamek Chomętowo

W latach 30-tych XIV w. Chomętowo najechał Betkin von der Osten z Drezdenka. Z tego właśnie okresu pochodzi pierwsza wzmianka o chomętowskim zamku obronnym, a pozostałym fragmentem czternastowiecznej budowli obronnej jest prawdopodobnie istniejący we wsi do dziś spichlerz. Powstanie tego budynku (wieży rycerskiej czy dworu obronnego) datowane jest na początek XIV w. W poł. XIV w. Chomętowo należy do rodu von der Osten z Drezdenka. Jako następni właściciele są wymieniani Bedeken von dem Borne oraz, pod koniec wieku XIV Jacob von Papstein. Następnie majątek przechodzi w posiadanie Zakonu Krzyżackiego i często bywają tu krzyżaccy wójtowie Nowej Marchii. Zamek jest rozbudowywany, prowadzone są roboty o charakterze fortyfikacyjnym. W 1 poł. XV w. kilkakrotnie splądrowany przez wojska polsko ? litewskie i husyckie. Następnym właścicielem jest Henryk Rabeinstein. W roku 1454 majątek wraca w ręce rodziny von Papstein, która w 1465 roku zrzeka się go na rzecz elektorów brandenburskich. Od lat 70-tych XV w. do końca II w. ś. dobra są własnością ródu von Brand. Średniowieczna budowla prawdopodobnie pełni funkcje mieszkalne do XIX w., zaś następnie zostaje zaadaptowana na spichlerz. Po roku 1945 znacjonalizowana, zabudowania folwarczne stanowią obecnie własność zamieszkałej w Chomętowie społeczności łemkowskiej.
Chomętowo.jpg
chometowo.jpg
Chomętowo.jpg

Zamek w Krośnie Odrzańskim

Zamek w Krośnie Odrzańskim – zamek zbudowany najprawdopodobniej na początku XIII w. w czasach księcia Henryka Brodatego w miejscu strategicznej przeprawy przez Odrę, usytuowany w północno-wschodniej części starego miasta.

Kompleks zamkowo-pałacowy w Żarach

Przyjmuje się, że w połowie XIII wieku Albrecht Dewin wzniósł murowany zamek, od­powiadający obecnemu skrzydłu północnemu. Od 1280 roku Żary należały do miśnieńskiego rodu von Packów. W latach 1320-29 Packowie powiększyli siedzibę dobudowując skrzydło zachodnie i wieżę od połu­dnia. Wzniesiono też mury obronne, powiązane ściśle z murami miejskimi. W 1355 roku miasto przeszło na własność von Bibersteinów, którzy na miejscu dotychczasowego wznieśli zamek, nazywany zamkiem Bibersteinów. Skrzy­dło wschodnie powstało na początku XV wieku, kiedy w posiadanie dóbr żarskich weszli Bibersteinowie. W połowie XVI wieku Hieronim Biberstein oraz jego brat Krzysztof, prze­prowadzili renesansową przebudowę zamku, obejmującą m.in. wzniesienie krużganków po trzech stronach dziedzińca z bogatą dekoracją sgraffitową. Wówczas też wprowadzono we wnętrzach sklepienia kolebkowe z lunetami wraz z wystrojem sztukatorskim i malar­skim. W 1558 r. zamek zakupili von Promnitzowie. Późniejsze sztukaterie, datowane na przełom XVI i XVII wieku, wiążą się już z dzia­łalnością Promnitzów. Zewnętrzny wygląd elewacji zamkowych został nadany około 1700 r. Wtedy też przebudowano wieżę nadając jej barokowy charakter. Począwszy od 1824 r. zamek służył jako więzienie. W 1930 r. urządzono tutaj Muzeum Regionalne powiatu żarskiego, które funkcjonowało do 1945 r..

Promnitzowie w latach 1710-28 dobudowali obok zamku barokowy pałac, nazywany nowym zamkiem. Od 1824 r. stary zamek pełnił funkcję pruskiego więzienia państwowego. W 1945 r. pożar zniszczył obie budowle, które jedynie przykryto nowym dachem.

Architektoniczna forma zamku, łącząca gotyk i renesans, zachowała się bez większych zmian do czasów obecnych. Cztery jednotraktowe skrzydła rozplanowane są wokół we­wnętrznego dziedzińca, otoczonego z trzech stron krużgankami. Piwnice nakryte są skle­pieniami kolebkowymi, natomiast komnaty sklepieniami kolebkowymi z lunetami, deko­rowanymi renesansowymi i barokowymi sztukateriami. Trzykondygnacyjne skrzydła po­siadają dachy wielospadowe. Nad zwartą bryłą budynku dominuje czworoboczna wieża wtopiona w skrzydło południowe. Obecnie zamek jest zachowaną w dobrym stanie ruiną.

Zary.jpg
web
web